Mammoetboom in de tuin van het woonzorgcentrum J.W. Andriessenhuis in Borculo

Tientallen jaren geleden kreeg de moeder van Martin van Vuure van een kennis een aantal zaadjes van een mammoetboom aangereikt. Deze kennis had het zaad weer van haar zoon gekregen. Die was vliegenier en had het zaad vanuit de Verenigde Staten meegenomen naar Nederland.

Eva van Vuure (77): ‘Mijn schoonmoeder heeft de zaadjes proberen te kweken. Uiteindelijk zijn er twee zaadjes uitgekomen, waarvan deze mammoetboom het beste groeide.’ Op een gegeven moment was het voor de moeder van Martin van Vuure niet meer mogelijk om de mammoetboom thuis te houden. Martin: ‘Inmiddels was het boompje al zo’n veertig centimeter geworden. Ik heb het boompje mee naar huis genomen en overgepoot in een emmer totdat hij ook hier uit groeide.’ De familie Van Vuure plantte de mammoetboom, waarvan de wetenschappelijke naam Sequoiadendron giganteum is, vervolgens in de voortuin, maar niet voor lang, want de boom groeide als kool. Eva werkte toentertijd in het bejaardentehuis aan de Koppeldijk. In overleg met de toenmalige directrice J. Auer van het J.W. Andriessenhuis schonk de familie Van Vuure de mammoetboom aan het bejaardenhuis.

Martin haalt er een foto-album bij, want de verplaatsing van de mammoetboom naar de Koppeldijk is natuurlijk voor het nageslacht vastgelegd. ‘Het was nog een heel gedoe om die boom te verplaatsen. Het bestuur van het bejaardenhuis heeft ervoor gezorgd dat de boom van zo’n tweeduizend kilo door een tuincentrum in Enschede werd verplaatst.’ De boom werd met een hijskraan op een vrachtwagen gehesen en onder politiebegeleiding rechtopstaand naar het bejaardenhuis gebracht.

De mammoetboom van de familie Van Vuure behoort tot de grootste boomsoort ter wereld. Resten van de kerstverlichting hangen nog in de mammoetboom. Martin: ‘Zonde, want daardoor is de top van de boom aangetast.’

Martin maakt zich overigens wel zorgen over de toekomst van de boom door de mogelijke uitbreiding van het Andriessenhuis. ‘Laten we hopen dat het goed gaat.’

Eva van Vuure (78) uit Borculo wordt deze donderdagochtend een beetje emotioneel, wanneer in de tuin van het J.W. Andriessenhuis aan de Koppeldijk een kolossale kraan een ruim twintig meter hoge sequoia gigantea zo'n veertig meter verplaatst. Het was haar schoonmoeder, die de boom ruim dertig jaar geleden in het bejaardenhuis opkweekte. "Eén van haar kinderen had haar het zaadje geven. Het kwam uit Californië. Mijn schoonmoeder plantte het in een bloempot, later in een emmer. Hij groeide zo hard dat er binnen geen ruimte meer was. Zij vond het jammer dat de boom weg zou gaan Toen hebben wij hem in onze tuin gezet. Kon zij er toch ook nog van genieten. Maar de boom bleef groeien, overwoekerde binnen enkele jaren een groot deel van de tuin. Wat moesten we?" De familie Van Vuure vond het jammer hem te kappen. Wellicht zou hij mooi staan in de tuin van het Andriessenhuis, waar Eva van Vuure werkte. "De directrice vond het goed. Zij hield van buitenlandse bomen. De sequoia gigantea kon zo uitgroeien tot een beeldbepalende boom." Door de plannen voor nieuwbouw van het woonzorgcentrum moest de sequoia nu veertig meter opschuiven. "We wilden de boom graag intact houden. Uit respect voor het leven. Dat sluit mooi aan bij ons werk", zegt Sonja Brummelaar, locatiemanager van zorginstelling Careaz. Zij mag helpen bij het bedienen van de kraan die boom naar de nieuwe standplaats tilt. De operatie voltrekt zich in een kwartier, zonder problemen. Eva van Vuure: "Het is mooi dat de boom hier kan blijven. Ik ga vaak kijken." ’