De moerascipres (Taxodium distichum)
De moerascipres (Taxodium distichum) lijkt sterk op de metasequoia (Metasequoia glyptostroboides), die echter vaak luchtwortels (kniewortels of pneumatoforen) heeft nabij water. De takjes van de moerascipres, of moerascypres in niet correct Nederlands, zijn ook niet tegenoverstaand en eindigen eerder puntig terwijl de takjes van de metasequoia eerder afgerond zijn.
Links is een takje van de moerascipres te zien, rechts van de watercipres.
Al van toen ik klein was, had de moerascipres voor mij een vrij exotisch en mysterieus imago. In de lagere school van het dorpje waar ik opgroeide, leerden we namelijk dat in ons park een aantal bijzondere moerascipressen groeiden. Wist ik veel in hoeverre die nu echt bijzonder waren, maar intrigerend waren ze zeker. Er staan enkele grote exemplaren en op een klein eilandje stonden er nog enkele. Het eilandje bestaat volledig uit luchtwortels en ook op de oever van de parkvijver zijn er nogal wat. Met de scouts kwamen we er vaak langs en toen er nog een brugje was naar het eiland, gingen we vaak spelen en klimmen op het eilandje.
Nu, vele jaren later, zijn de meeste moerascipressen op het eilandje omgezaagd en kan ik met enige ervaring zeggen dat deze moerascipressen inderdaad bijzonder zijn.
Op bovenstaande foto kan je deze moerascipressen zien. Ze staan in het park van Heule (in de voormalige kasteeltuin van de familie Goethals) en zouden ruim 100 jaar oud zijn (het Engelse landschapspark werd in 1893 aangelegd).
Het is vanuit deze hoek wel niet zo duidelijk te zien dat er vrij veel luchtwortels zijn in de oeverzone en op het eilandje links.
Ik ben zeer geïnteresseerd in oude foto's waarop deze bomen te zien zijn, bijvoorbeeld van voor, tijdens of kort na de tweede wereldoorlog. Als iemand hier iets meer over weet, mag die mij steeds contacteren (mail rechts bovenaan).
Moerascipressen komen van nature voor in het moerassige deltagebied van de Mississippi in het zuiden van de Verenigde Staten, waar ze bij vloed in het water staan. Omdat de wortels op die manier niet aan voldoende lucht kunnen raken, ontwikkelt deze boom nabij water uitsteeksels die boven het water uitkomen. Deze luchtwortels of pneumatoforen zien eruit als termietenheuvels en zijn heel karakteristiek voor deze soort. Moerascipressen die echter niet met hun wortels in of nabij water staan, ontwikkelen deze echter doorgaans niet.
Moerascipressen in België en Nederland
In België
De dikste moerascipres van België is een exemplaar met een omtrek van 8,6 m zijn nabij het château de Marchienne in het Henegouwse Harveng nabij Bergen.
In Nederland
De dikste moerascipres van Nederland staat in het prachtige kasteelpark van Kasteel Neubourg in Gulpen. De omtrek is 6,71 m (hoogte ongeveer 17 m).